Impasse

Hai vegaes que comentar dalgo íntimo a un desconocíu faise tan cuesta riba como L’Angliru.
Esta foi una casa qu’abrió les puertes fai yá tiempu, y na qu’últimamente’l dueñu (por dellos motivos que ye complicao esplicar equí) para poco. Y si nun hai quien abra puertes y ventanes, una casa nun ye namás qu’un edificiu, una montonera cuartos vacíos.
Asina que llastimos d’esta casa, trancando la puerta por una llarga temporada. Polo menos tres meses. Na vida real tamién vamos facelo, pero eso ye parte d’otra historia qu’a lo meyor contaremos nel so momentu.
Cuando tornemos, intentaremos llimpialo un poco, que nun haya tantu polvu sobre les pallabres qu’equí quedaron esperándonos.
Ye un hasta llueu, non un adiós.
Gracies daveres por tar al otru llau.

Esbilla
del.icio.us