Escucando estrelles

La historia de Jacques Anquetil ye la historia d’un ciclista que foi quien a ganar cinco vegaes el tour (57, 61 62, 63 y 64), dos el giru (60 y 64) y una la vuelta (63). Tamién ye la historia d’un home de sangre caliente del que dicíen que yera fríu enriba la bici. El so llema yera: “pa ser buenu na bicicleta, hai que ser bonu na mesa y allegre na vida”.

Naide dulda de que foi bonu enriba una bici. Na vida privada tamién foi allegre, pues tuvo como pareya a una madre, a la fía y a la nuera, consintiendo toes elles.

Anquetil yera un mozu bien paecíu qu’apuntaba pa estrella y que se namoró de Janine, la muyer del médicu que lu atendía. Y paez qu’a ella tamién y facía tilín, porque’l maríu nun la dexaba salir de casa y Anquetil tuvo qu’entrar mazcaráu de fontaneru pa poder raptala. Los fíos de la pareya divorciada, Annie (8 años) y Alain (6) van a vivir con ellos a un castiellu en Normandía con setecientes hectárees.

Dempués de poco más d’una década, Anquetil taba emperráu por tener fíos propios, y como Janine yera yá mayor, pa nun perdelu, ufierta-y que los tenga cola so fía Annie, que yera una rapaza mayor d’edá y taba namorada platónicamente del so padrastru. Asina diba nacer Sophie, que pa los de fuera pasaba por ser fía de Janine.

Asina vivieron doce años, con Anquetil cambiando de la cama de la ma a la de la fía, hasta qu’Annie-y diz que cansa y que quier marchar llonxe. Y entós Anquetil cambiala por Dominique, la muyer d’Alain, l’hermanu d’Annie, al que tamién crió como un fíu, y que viven nel mesmu castiellu. Asina diba tener al so fíu caberu, Christophe.

Al poco, en 1987, Jacques Anquetil morría d’un cáncanu a los 53 años.