Escucando estrelles

El Plan d’Enerxíes Renovables fixó pal 2010 una potencia fotovoltaico de 400 megavatios (Mw), malpenes el 1 % de tola que se produz nel estáu español. Esi porcentax va algamase l’añu que vien.

Nel añu 2000, en tol territoriu español había 2,85 Mw furrulando, yá yeren 37 Mw cuatro años dempués, y 137 Mw a finales del añu pasáu. Y esto va multiplicase hasta quién sabe ónde. Empreses del sector falen de que son 6.000 Mw los que tan anguaño proyectaos, mientes que la mayor patronal d’enerxíes renovables, APPA, fala de 18.000 Mw.

Esta fiebre pola enerxía solar fotovoltaico nun vien dao porque la xente seya mas respetuosa col mediu ambiente. Ye una cuestión de rentabilidá. El pasáu 26 de mayu, el Ministeriu d’Industria sustituyó la norma que lo regulaba dende l’añu 2004, y agora garanticen que les instalaciones d’ente 0,1 Mw y 10 Mw van recibir unos 41 céntimos por kilovatiu que produzan los venticinco primeros años, dempués el preciu va baxar a 33 céntimos.

Anguaño, producir un kilovatiu cuesta namás que 25 céntimos, asina que pue amortizase la inversión ceo, y sacar una rentabilidá d’ente’l 8 % y el 12 %. Amás d’eso necesítase una menor inversión inicial: unos 500.000 euros por cada 0,1 Mw, frente al 1 Mw que pue dar un aeroxenerador con un costu d’ente un y dos millones.

Asina, nun ye raro que munches empreses constructores  y bancos s’escaezan de lladriyu y apuesten poles enerxíes renovables. L’abanderada nesto ye Acciona, pero hai yá más de 400 empreses funcionando nel sector.